همه‌چیز از روزی شروع شد که لوکیا، گلدن رتریور بازیگوش و دوست‌داشتنی ما، وارد خانه شد.

از همان روز اول با خودمان قرار گذاشتیم اگر قرار است مسئول زندگی یک موجود زنده باشیم، باید بهترین مراقبت ممکن را از او داشته باشیم؛ مخصوصاً وقتی پای تغذیه در میان باشد.

شروع کردیم به مطالعه.

ساعت‌ها مقاله خواندیم.

با دامپزشکان و مشاوران تغذیه صحبت کردیم.

منابع علمی، تجربه صاحبان پت در کشورهای مختلف، استانداردهای جهانی و هر چیزی که می‌توانست به ما کمک کند را بررسی کردیم.

نتیجه جالب بود.

متوجه شدیم که موضوع، آن‌قدرها هم ساده نیست.

واقعیت این است که غذای خشک، اگر باکیفیت و استاندارد باشد، می‌تواند نیازهای تغذیه‌ای حیوان را تأمین کند. اما از طرف دیگر، بسیاری از متخصصان تغذیه حیوانات نیز توصیه می‌کنند که مصرف غذای تازه، در صورت بالانس بودن جیره، می‌تواند از نظر کیفیت مواد اولیه، رطوبت طبیعی غذا و خوش‌خوراک بودن مزایای قابل توجهی داشته باشد.

اما نکته‌ای که کمتر درباره آن صحبت می‌شد، چیز دیگری بود.

مشکل اصلی، تازه بودن یا خشک بودن غذا نبود.

مشکل، تعادل و ثبات در تغذیه بود.